Amerikalı yerliler, bazı şeyleri resimle anlatsalar da belirgin bir yazı geliştirememişler.

“Ne yapalım yazı, kader” deyip eli kolu bağlı oturmak çare olmaz.

Yan be mübarek yan artık; iki saattir soğuktan donduk burada.

Akşama kadar yan gelip yatacağına bir iş bulsun da çalışsın.

Ben o günleri görmedim; biz büyürken televizyon bayağı yaygınlaşmıştı.

Saçlarını toplayınca fark ettim, boynunda koyu bir ben vardı.

Bu başarı karşısında ne desek azdır gerçekten.

Azdır azdır bakalım; tepene çıktıklarında görürsün gününü.

Köpekbalığı birden suyun yüzüne çıkmış, millet kaçışmaya başlamıştı.

Filmi izleyenlerin yüzü de tuhaf bir endişeyle kaplanmıştı.